![[Żródła do historii Polski XIX-XX w.]](../../pict_/ibidem_z.gif)
Urodzony 29 kwietnia 1896 r. w Rzeszowie. W czasie I wojny światowej oficer Legionów Polskich. Po kryzysie przysięgowym wcielony do armii austriackiej i wysłany na front włoski, skąd udało mu się uciec do Polski. W 1918 r. Działał w Polskiej Organizacji Wojskowej w Lublinie, gdzie brał udział w rozbrajaniu okupantów.
Od 1918 r. oficer WP, w wojnie polsko-sowieckiej brał udział na stanowisku zastępcy dowódcy pułku. 1926-1927 adiutant przyboczny Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych Józefa Piłsudskiego. 1927-1929 studiował na Wyższej Szkole Wojennej. W 1930 r. został pierwszym oficerem do zleceń Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych. Działał wówczas społecznie, pełniąc funkcje prezesa Związku Wojskowych Klubów Sportowych i członka Komendy Naczelnej Związku Legionistów. Od 1936 r. oficer do zleceń Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych Edwarda Rydza-Śmigłego. W październiku 1937 r. mianowany szefem sztabu Obozu Zjednoczenia Narodowego; poseł i wicemarszałek Sejmu V kadencji (1938-1939).
Podczas kampanii wrześniowej oficer do zleceń specjalnych Naczelnego Wodza Edwarda Rydza-Śmigłego, razem z nim internowany w Rumunii, skąd w grudniu 1940 r. przedostał się na Węgry. Zmarł 16 maja 1941 r. w Budapeszcie.
