![[Żródła do historii Polski XIX-XX w.]](../../pict_/ibidem_z.gif)
Urodzony w 1892 r. w Rembieszycach. Przed 1914 r. członek Związku Walki Czynnej, w czasie I wojny światowej oficer 1. pułku ułanów Legionów Polskich, od 1917 r. członek Polskiej Organizacji Wojskowej. W latach 1921-1931 i od 1935 profesor archeologii Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. W latach 1927-1935 poseł na Sejm i działacz Bezpartyjnego Bloku Wspólpracy z Rządem. Następnie w latach 1935-1939 senator. Od 1937 r. członek Obozu Zjednoczenia Narodowego, z którego wystąpił w r. 1938, domagając się przyznania większych uprawnień rządowi. W latach 1930-1932 pełnił funkcję ministra rolnictwa i reform rolnych, w latach 1932-1933 był podsekretarzem stanu w Ministerstwie Skarbu, w latach 1934-1935 premierem.
Więziony przez Sowietów, znalazł się w 1941 r. w Armii Polskiej w ZSSR, z której zbiegł i przeszedł przez linię frontu do hitlerowców (!), za co skazany został przez sąd wojenny na karę śmierci. Internowany przez Niemców, przebywał w Berlinie, pracując jako archeolog. Zginął w trakcie bombardowania.
Jako archeolog był konsekwentnym zwolennikiem tezy o autochtoniczności Słowian w dorzeczu Wisły i Odry. Napisał m. in. prace syntetyczne:
