Urodzony 16 kwietnia 1881 r. Członek Partii Konserwatywnej. 1910-1925 poseł do Izby Gmin. Od 1921 r. na różnych stanowiskach państwowych; m.in. w latach 1926-1931 wicekról Indii, w 1935 r. minister wojny, 1935-1938 przewodniczący Izby Lordów. Jako minister spraw zagranicznych (1938-1940) w gabinecie A. N. Chamberlaina, był zwolennikiem polityki appeasementu. W 1938 r., po rezygnacji A. Edena, brał udział w negocjacjach, które doprowadziły do zawarcia układu monachijskiego. W latach 1940-1946 ambasador brytyjski w Waszyngtonie. Zmarł 23 grudnia 1959 r.