Urodził się 17 czerwca 1889 r. we Lwowie, gdzie w 1907 r. ukończył gimnazjum. Studiował w Wiedniu i Krakowie, gdzie ukończył filozofię. Od 1901 r. członek uczniowskiej organizacji niepodległościowej "Pet". Od 1911 r. członek Polskich Drużyn Strzeleckich, komendant okręgu krakowskiego.
W czasie I wojny światowej w wojsku austriackim, w lutym 1917 r. skierowany do Komendy Wojskowej Tymczasowej Rady Stanu. Od 1914 r. współpracował (tajnie) z Polską Organizacją Wojskową, w 1917 r. był członkiem jej Komendy Naczelnej. Od 1918 r. oficer WP. W pierwszej połowie 1919 r. w dyplomacji wojskowej, następnie, awansowany 1 czerwca 1919 r. na podpułkownika, dowodził 3 pułkiem artylerii polowej i III brygadą artylerii.
Po zakończeniu wojny szef sekcji w MSWojsk i Sztabie Generalnym; wykładowca w Centrum Wyszkolenia w Rembertowie, pracownik Komisji Uzbrojenia Armii. 1 lipca 1923 r. awansowany do stopnia pułkownika. Od października 1926 r. do grudnia 1931 r. szef Biura Inspekcji w Generalnym Inspektoracie Sił Zbrojnych. 3 grudnia 1931 r. mianowany szefem Sztabu Głównego i mianowany generałem brygady ze starszeństwem od 1 stycznia 1932 r.
Od 5 czerwca 1935 r. dowódca 7 dywizji piechoty (Częstochowa), którą dowodziła w czasie kampanii wrześniowej. Następnie w niewoli niemieckiej. Po wojnie zamieszkał we Francji. Zmarł 19 października 1949 r. w paryżu.