Przypisy - biografie

Fabrycy Kazimierz

oficer zawodowy, generał dywizji
(1888-1958)

Urodzony 17 (lub 7) marca 1888 r. w Odessie. Ukończył gimnazjum w Niemirowie (1906), a następnie studiował na politechnikach we Lwowie i Monachium. W 1908 r. był jednym z założycieli Związku Walki Czynnej. należał potem (1910) Związku Strzeleckiego, w którym kierował kursami oficerskimi.

W czasie I wojny światowej dowódca kompanii w 1. pułku piechoty Legionów Polskich, potem - oficer sztabowy Legionów, m. in. organizował 6 pp Legionów. Po kryzysie przysięgowym internowany od 20 lipca 1917 r. do 23 marca 1918 r. Od 21 kwietnia 1918 r. do 31 października dowódca kursu oficerskiego Polnische Wehrmacht; awansował wówczas do stopnia podpułkownika. Od 1918 r. oficer WP na różnych stanowiskach. M. in. komendant twierdzy Dęblin (od 15 października 1918 r.), dowódca 34 pułku piechoty, zastępca inspektora i inspektor szkół piechoty, dowódca 31, 20, 22 BP i 3 DPLeg. Od sierpnia 1926 r. do 23 czerwca 1931 r. II wiceminister spraw wojskowych, a następnie wiceminister. Od 12 czerwca 1934 r. inspektor armii z siedzibą we Lwowie.

W ramach przygotowań do kampanii wrześniowej 15 marca 1939 r. mianowany dowódcą odcinka słowackiego, przekształconego 11 lipca w Armię "Karpaty". Po kapitulacji przedostał się do Armii Polskiej na Bliskim Wschodzie, gdzie pozostawał "w stanie nieczynnym". Po wojnie zamieszkał w Wielkiej Brytanii, zmarł 18 lipca 1958 r. w Londynie.

Awansował na stopień generała brygady ze starszeństwem 15 sierpnia 1924 r., generała dywizji 1 stycznia 1931 r.