W latach 1896-1900 uczestnik i obserwator wojen kolonialnych na Kubie, w Indiach, Sudanie i południowej Afryce. Od 1908 r. wielokrotny minister, m.in. podczas I wojny światowej Pierwszy Lord Admiralicji i minister uzbrojenia, a po jej zakończeniu ministrem wojny i lotnictwa. Przeciwnik polityki appeasementu. Od początku II wojny światowej ponownie Pierwszy Lord Admiralicji, a w okresie od 10 V 1940 do 25 VII 1945 premier rządu; był współtwórcą koalicji antyhitlerowskiej oraz polityki prosowieckiej w duchu Teheranu, Jałty i Poczdamu. W latach 1951-1955 ponownie premier rządu. Autor liczących się prac naukowych oraz wspomnień, za które otrzymał nagrodę Nobla (1953).