Urodzony 23 lipca 1889 r. Działacz partii Radykalno-Socjalistycznej. 1924-1940 deputowany, od 1925 r. na różnych stanowiskach ministerialnych. W latach 1936-1937 ambasador Francji w Waszyngtonie; od kwietnia 1938 r. do września 1939 r. minister spraw zagranicznych w rządzie Eduarda Daladiera, rzecznik polityki appeasementu, jeden z sygnatariuszy układu monachijskiego. Od września 1939 r. do marca 1940 r. minister sprawiedliwości. W 1941 r. mianowany przez rząd Vichy - członkiem tzw. Rady Narodowej. W 1944 r. wykluczony z partii, zbiegł do Szwajcarii, skąd powrócił w 1950 r. Od 1955 r. stał na czele rozłamowej grupy radykałów. Zmarł w 1973 r.