Umowa zawarta między Naczelnym Dowództwem WP
a Naczelnym Dowództwem Wojsk Łotewskich
w sprawie wspólnej zaczepnej akcji bojowej
przeciw Armii Czerwonej
Polsko-łotewskie wojska rozpoczynają 3-go stycznia
wspólną akcję na odcinku Kwasławka-Wyszki-Dubna.
Celem operacji: zajęcie powyższej linii i uzyskanie
bezpośredniej łączności obu armii.
Dla przeprowadzenia powyższych operacji Naczelne
Dowództwo Wojsk Łotewskich wyznaczyło grupę wojsk 10
000 bagnetów, a polskie - 30 000.
Dla obu grup ustanawia się wspólne dowództwo, które
powierza się gen. Rydzowi-Śmigłemu, do którego
odkomenderowany zostaje w charakterze szefa sztabu
polsko-łotewskiej grupy upełnomocniony oficer Nacz.
Dow. Wojsk Łotewskich ppłk Weiss. Dowództwu gen.
Śmigłego podlega ogólne prowadzenie operacji, etapy i
koleje całego zdobytego terenu.
Wyżywienie wszystkich wojsk polskich prawego brzegu
Dźwiny zabezpieczone przez Nacz. Dow. Wojsk Łotewskich,
a mianowicie: furaż od początku operacji, a wyżywienie
po 7 dniach po rozpoczęciu akcji. Jednakże wojsko
polskie ma mieć 3-dniową żelazną porcję na wypadek
przerwy w dostarczaniu.
Dla organizacji miejscowego samorządu i pośrednictwa
między wojskami polskimi i ludnością zostaje
odkomenderowany do szt[abu] gen. Rydza-Śmigłego
pełnomocnik dla administracji cywilnej, poza tym
obowiązkiem jego jest współdziałanie w zaopatrzeniu
wojsk polskich.
Budowę mostu kolejowego na Dźwinie biorą na siebie
wojska polskie, pod zarządem których znajdować się
będzie wymieniony most i kolej do stacji Dźwińsk
wyłącznie.
Zdobycz: uzbrojenie i amunicję Łotyszom, zapasy
prowiantowe i zdobyty cały tabor kolejowy dzieli się
między łotewskie i polskie wojska z warunkiem użycia
go na linii kolejowej Wilno-Ryga.
Wojska polskie pozostają na prawym brzegu dotąd,
dopóki Nacz. Dow. Wojsk Łotewskich nie będzie w stanie
przejąć całego frontu prawego brzegu, po czym
pozostanie tylko oddział wojska ochraniający most drogi
żelaznej i linię kolejową od mostu do stacji Dźwińsk
wyłącznie.
Umowa ta zawarta między naczelnymi wodzami polskich i
łotewskich wojsk obowiązuje tylko do zawarcia nowej
umowy.
Podpisali ze strony Łotwy:
Naczelny wódz wojsk łotewskich Ballod[is],
szef Sztabu Generalnego pułk Szt. Gen. Radziń[sz].
Ze strony polskiej:
pełnomocnik Nacz. Dow. Wojsk Polskich
kpt. Szt. Gen. Myszkowski.
Źródło:
Dokumenty i materiały do historii stosunków
polsko-radzieckich, Red. N. Gąsiorowska-Grabowska, I.
A.Chrienow, t. 2, listopad 1918-kwiecień 1920,
Warszawa 1961, s. 521-522.