[Żródła do historii Polski XIX-XX w.]


1919 kwiecień 4, Warszawa

Rezolucje Sejmu Ustawodawczego

w sprawie wschodnich granic Rzeczypospolitej Polskiej

Rezolucja uchwalona na wniosek posła ks. arcybiskupa J. Teodorowicza (Nar. Chrz. Str. Lud.)

Sejm, nie przesądzając w chwili obecnej sprawy granic Polski na wschodzie, wzywa Rząd i Naczelne Dowództwo do wytężenia wszystkich sił w tym kierunku, by zapobiec naruszeniu całości Galicji, której kresy wschodnie posiadają większość polską i od XIV wieku bez przerwy należały da Polski.

Zarazem sejm uważa za swój obowiązek stwierdzić, iż jest w pełni świadom potrzeby zgodnego współżycia Polaków i Rusinów (Ukraińców) w Galicji i przyznania w tym celu ruskiej (ukraińskiej) autonomii narodowej bez naruszenia wszakże jednolitości państwa polskiego.

Rezolucja uchwalona na wniosek posła J. Dąbskiego (PSL "Piast")

Sejm wzywa Rząd i Naczelne Dowództwo, aby wytężyło wszystkie siły celem jak najśpieszniejszego wyzwolenia spod najazdu bolszewickiego oraz trwałego zjednoczenia z Rzecząpospolitą Polską północno-zachodnich dzielnic Polski z ich stolicą Wilnem.

Rezolucja uchwalona na wniosek Polskiej Partii Socjalistycznej

Sejm Ustawodawczy stwierdzając zasadnicze prawo ludów polskiego, litewskiego i białoruskiego, zamieszkujących ziemie dawnego W. Ks. Litewskiego, do samodzielnego decydowania o swojej przyszłości, nie może uznać za wyraz takiego samostanowienia ani Litewsko-Białoruskiej Republiki Sowieckiej, uzależnionej od państwa rosyjskiego, ani powstałych za zgodą okupacyjnych władz niemieckich i bez udziału mas pracujących rządów litewskiej i białoruskiej klasy posiadającej.


Źródło:
Sprawy polskie na konferencji pokojowej w Paryżu w 1919 r. Dokumenty i materiały, Warszawa 1967, t. II, s.176.

Powrót do wykazu chronologicznego