![[Żródła do historii Polski XIX-XX w.]](../../../../pict_/ibidem_z.gif)
Trzydniowa wizyta ministra spraw zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej p. Becka w Moskwie dała jemu i komisarzowi ludowemu spraw zagranicznych Litwinowowi możność odbycia kilku długich rozmów.
W czasie tych rozmów obaj ministrowie dokonali przeglądu i rozważyli zarówno ogólnopolityczną sytuację międzynarodową, jak i wypływające z niej międzynarodowe zagadnienia, a w szczególności te, które interesują lub mogą interesować Rzeczpospolitą Polską i Związek Socjalistycznych Republik Rad.
Wymiana zdań między p. ministrem Beckiem a p. komisarzem ludowym Litwinowem wykazała wspólnotę poglądów w odniesieniu do wielu tych zagadnień i kwestii oraz trwałą decyzję reprezentowanych przez nich rządów kontynuowania dążeń w kierunku dalszego polepszenia wzajemnych stosunków między Rzecząpospolitą Polską a Związkiem Socjalistycznych Republik Rad oraz w kierunku zbliżeń społeczeństw obu państw, czego podstawą są zawarte między obu państwami pakty o nieagresji i konwencja o określeniu napaści, których działaniu uznano za wskazane nadać możliwie długotrwały charakter. W duchu tych aktów oba rządy gotowe są współpracować ze sobą w sprawie zachowania i umocnienia ogólnego pokoju, zwracając w tej współpracy specjalną uwagę na zachowanie pokojowych i normalnych stosunków w bliżej interesującej je wschodniej części Europy.
Biorąc pod uwagę obecny stan stosunków polsko-sowieckich oraz wzrastające możliwości i znaczenie międzynarodowej współpracy obu państw, p. minister Beck zaproponował w imieniu swego rządu podnieść wzajemne dyplomatyczne przedstawicielstwa obu państw w Warszawie i Moskwie do godności ambasad. P. komisarz Litwinow przyłączył się całkowicie do zdania p. ministra Becka i w imieniu swego rządu propozycję tę przyjął.
Powrót do wykazu
chronologicznego
